ჩემი საყვარელი ფილმები

რომაული არდადეგები (Romand Holiday)

რატომ მაინცდამაინც "რომაული არდადეგები" ?

 არდადეგების, შვებულებების ბუმია და თან ჩემი საყვარელი მსახიობია განუმეორებელი ოდრი ჰეპბერნი..

 ფილმი  ძალიან კარგ ხასიათზე დაგაყენებთ, რომაული თუ არა შავისზღვისპირა არდადეგებს და შვებულებას ვუსურვებ ყველას..



http://www.youtube.com/watch?v=nXgnl6qMh0c&feature=related


ამელი (Ameli )

 ფილმი არის თანამედროვე პარიზული ცხოვრების უცნაური გამოსახვა, რომელიც ხდება უბან მონმარტრში და გვიყვება მორცხვი ოფიციანტის ისტორიას, რომლის როლსაც ოდრი ტოტუ თამაშობს და რომელიც გადაწყვეტს უკეთესობისაკენ შეცვალოს მის ირგვლივ მყოფი ხალხის ცხოვრება, სანამ თავისივე მარტოობას ებრძვის. ფილმი ფრანგული და გერმანული კომპანიების ერთობლივი თანამშრომლობით შეიქმნა.

 "ამელი" გახდა საუკეთესო ფილმი ევროპული კინოს დაჯილდოვებაზე, მიიღო ოთხი სეზარი (მათ შორის: საუკეთესო ფილმისათვისა და საუკეთესო რეჟისორისათვის), ორი ბაფტა (მათ შორის: საუკეთესო სცენარისათვის) და იყო წარდგენილი ოსკარის ხუთ ნომინაციაზე.

 პირველად ამ ფილმს რომ ვუყურე, ჯერ კიდევ  სკოლაში დავდიოდი. ვთქვი, კიდევ ერთი კარგი ფრანგული ფილმი გადაიღეს თქო..
 გავიდა წლები და რამდენჯერაც არ ვნახე ეს ფილმი, სულ უფრო და უფრო სხვადასხვანაირად აღვიქვი, ალბათ აუდიტორიასაც გააჩნია.  "ამელის" ვალსი ჩემი ტელეფონის რინგ ტონი გახდა, ძალიან მომწონს..მუსიკაც, ფილმიც, ალბათ იმიტომ რომ, მეც სულ ვცდილობ ირგვლივ ყველას რამე გავუადვილო და გავახაროო, ეს მსგავსება ვიპოვე, მაგრამ განსხვავება დიდია ჩემსა და ამელის შორის, ამელი ძალიან ლამაზია.. და Happy End-ი აქვს..
 ეს  ბოლო კვირააა სულ ჩამესმის "ამელის" მუსიკა.. არადა, გავიხდავ და  ტელეფონი არ რეკავს..ა რ ვიცი რატომ.. მაგრამ ასეთი ბოლო აქვს ამ ამბავს: დღეს რუსთაველში ვნახე დიდ ეკრანზე ეს ფილმი, მადლობა ნიკას :*
 ასე რომ, ვისაც არ გაქვთ ნანახი  ჟან-პიერ ჟენეს "ამელი", ნახეეთ,  არ ინანებთ:)

http://www.youtube.com/watch?v=aip3836VtZ0&feature=related

მსოფლიოს გავლით  (Across the Universe)
 
ეს არის ფილმი, რომელიც რამდენჯერაც არ უნდა ნახო მაინც აგაღელვებს, "ბითლზების" განუმეროებელი მუსიკაზე ჭკუა მეკეტება... ფილმი არა მარტო  მორიგი love story-ია, გაცილებით მეტია, დაწყებული სულ სხვანაირად აჟღერებული "ბითლების" 33 უკვდავი ჰიტიდან, 60 იანი წლები, ლევერპულის დოკები , გრინ ვილიჯის ბოჰემა, დეტროიტის ამბოხიანი ქუჩები, ვიეტნამი. ანტი საომარო პროტესტების დემონსტრაციები და რაც მთავარია და მე ბოლოს ყურებამდე გამაღიმებს ხოლმე  Happy End-ია :-)
 30-31 აგვისტოს კინოთეატრ "რუსთაველში" დიდ ეკრანზე გვაქვს საშუალება ვნახოთ  ეს ფილმი..

 http://www.youtube.com/watch?v=s-sU4xZur8A&feature=related

  პ.ს. ამ ფილმზე რომ ვგიჟები, ჩემი ბლოგის სათაურიდანაც ჩანს :-) და ბოლოს, მართლაც  All You Need Is Love , არა? :-)

    ჭამე,ილოცე,შეიყვარე (Eat Pray Love)  (2010)


ამ ფილმის გამოსვლას ეკრანზე უკვე თვეებია ველოდებოდი და როგორც იქნა!! ერთი სული მქონდა სანამ არ ვნახე.. ჯულია რობერთსი არ ბერდება შემიძლია ვთქვა და ჩემი  ერთ-ერთი საყვარელი მსახიობია..
ფილმი ელიზაბეტ გილბერტის ცხვორებას ასახავს,  ერთ მშვენიერ დღეს ხვდება, რომ ცხოვრობს სრულიად განსხვავებული ცხოვრებით ვიდრე მას სურდა. მტკივნეული განქორწინების შემდეგ ის მიემგზავრება სამოგზაუროდ მსოფლიოში, რაც მას დაეხმარება გახსნას ახალი ჰორიზონტები და იპოვოს საკუთარი თავი... ვფიქრობ, სწორი გადაწყვეტილება მიიღო..მინდა ვაღიარო, რომ მე უფრო მეტს ველოდი ამ კინო სურათიდან, მაგრამ მაინც "მაგადია". და რაც მათავარია, აღმოვაჩნე, რომ სწორედ მოგზაურობა მჭირდება მეც, გარემოს შეცვლა ალბათ ყველას დაეხმარება საკუთარი თავის შეცნობასა და პოვნაში. ამ ფილმის ნახვის შემდეგ ვჭამ, ვლოცულობ და მიყვარს =)


http://www.youtube.com/watch?v=mjay5vgIwt4

 2010 წელი, ნოემბერი
იგ

ჰარი პოტერის დასკვნითი ნაწილი..

"ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები 2"- ასე ჰქვია ფილმის ფინალურ ნაწილს, რომელიც უკვე გამოვიდა დღის სინათლეზე. ცოტა კი უცნარური შეგრძნება მაქვს, რომ მთვრდება პოტერიანა.. 2001 წლიდან მოყოლებული მოუთმენლად რომ ველოდებოდი სულ, ამ დღეებში ბოლო სერია უნდა ვნახო. ფილმის ქართული პრემიერა 14 ივლისს კინო-თეატრ "ამირანში" 3D ფორმატით გაიმართება.
ჩემო ძვირფასებო,  ცნობისთვის, ინგლისელმა მწერალმა ჯოან როულინგმა, ჰარი პოეტერის სულის ჩამდგმელმა ადრე განაცხადა, რომ ის აღარ გააგრძელებს ამ რომანზე მუშაობას. ახლა კი ცნობილია, რომ ავტორმა ეს ყველაფერი გადაიფიქრა და უახლოეს მომავალში ჰარი პოტერის ახალ ტომეულს შემოგვთავაზებს. ეკრანიზაციაც მოხდება ალბათ, აბა ისე როგორ იქნება.
აღსანიშნავია, რომ პოტერის ბოლო ტომი პროდიუსერებმა ორ ნაწილად გაყვეს, მიზეზად წიგნის სიდიდე დაასახელეს, თუმცა ცხადია – ყველაფერი მოგების გამო გაკეთდა. პირველმა ექვსმა ფილმმა  თითქმის 5,5 მილიარდი დოლარი მოგება მოუტანა.
 “ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრების” მეორე ნაწილი კვლავაც დევიდ იეტისმა გადაიღო. ჯადოქრებზე ბოლო ორ ფილმს ეს რეჟისორი ხელმძღვანელობდა და Warner Brothers-ის მითითებებს ზუსტად ასრულებდა.
ცოტას მოგიყვებით რა ხდება ბოლო ნაწილში, მე ვიკიპედიაში წავიკითხე.. მოკლედ, ვოლდემორთან შეკრების შემდეგ სიკვდილის მხვრელები თავს ესხმიან ჰარისა და მის მეგობრებს გადაფრენისას, რასაც ეწირება ბუ ჰედვიგი. ჰარის ჯადოსნური ჯოხი მოულოდნელ შელოცვას ისვრის და ბნელი მბრძანებლის ჯოხი, რომელიც მან ლუციუს მალფოისგან აიღო, იმტვრევა.ბილ უისლის ქორწილის წინ მეგობრების სამეულს აკითხავს მაგიის მინისტრი რუფუს სკრიმჯერი, რომელმაც ბავშვებს უნდა გადასცეს დამბლდორის ანდერძით გათვალისწინებული ნივთები - გოდრიკ გრიფინდორის ხმალი, წიგნის ბარდი ბიდლის ზღაპრები, დელუმინატორი (შუქის შეწოვის და გამოშვების მოწყობილობა) და ჰარის მიერ პირველად დაჭერილი სნიჩი. მაგრამ ხმალს ჰარის არ აძლევენ, რადგან ის დამბლდორს არ ეკუთვნოდა. ქორწილში ჰარი გაიცნობს ლუნა ლავგუდის მამას, ქსენოფილიუსს, რომელსაც გულზე დამაგრებული აქვს უცნაური სამკუთხედი ნიშანი.
ამ დროს საზარელი ამბები მჟღავნდება: სკრიმჯერი მოკლულია, ვოლდემორი აკონტროლებს სამინისტროს, ხოლო სიკვდილის მხვრელები თავად ჩნდებიან ქორწილში.
 ხოლო, როგორ დამთავრდება პოტერიანა, ამას მრავალ ჩემნაირ პოტერმანთან ერთად ვნახავ "ამირანში"..
 და ბოლოს , “ჰარი პოტერი და სიკვდილის საჩუქრები” ერთ დიდ ტრეილერს უფრო ჰგავს, ვიდრე მხატვრულ ფილმს. ჰოდა, მიყვარს ტრილერები, თან სადაც სასწაულები და მაგიური რამეები ხდება.. ნეტა მეც შემეძლოს ცოტა ჯადოქრობა..იფ, იფ.. რა მაგარი იქნებოდა..
დასანანია, რომ ამ ფილმის ნახვა მარტოს მომიწევს..
თუმცა, უკაცრავად, მომიტევეთ, სულ დამავიწყდით, უცნობო პოტერმანებო ამა ქვეყნისა, "ამირანში"  შეხვედრამდე . ;)
ვიდრე ფილმს ნახავდეთ, ოფიციალურ ტრილერს გიტოვებთ.. 

პ.ს. ადრე ვამბობდი, რომ ბიტლომანი ვარ, ახლა გამოვიდა, რომ პოტერმანიც ვყოფილვარ..
რა ვქნა, ჰარი პოტერი ჩემი ბავშვობის ნაწილიც არის..


იგ,
ივლისი, 2011

ეს მშვენიერი ცხოვრება (It's a Wonderful Life)

,,ყოველთვის როდესაც ზარი რეკავს,ანგელოზებიც ისხამენ ფრთებს".

  ადამიანები ვერ ხვდებიან თუ რა დიდი დანიშნულება აქვთ მათ ამ ცხოვრებაში და რომ მათ სიცოცხლეზე მარტო ,,მათი სიცოცხლე" არ არის დამოკიდებული.  ხშირად გვესმის ამგვარი ფრაზები: ნეტავ,რატომ გავჩნდი, რატომ ვცოცხლობ, რატომ ვამძიმებ ამ დედამიწას და ა.შ ხშირად ვინც ამგვარად აზროვნებს,თვითმკვლელობითაც კი ასრულებს თავის ცხოვრებას, გამოგიტყდებით, მეც მიფიქრია, ხმამაღლადაც კი მითქვია, დამიწერია, მაგრამ  . . .

  როგორია ცხოვრება ჩვენთან ერთად და რა იქნებოდა იგი ჩვენს გარეშე? ,,ეს მშვენიერი ცხოვრება" წარმოგვიდგენს ერთი ჩვეულებრივი ადამიანის არაჩვეულებრივ ცხოვრებას და მისი სიცოცხლის გავლენას საზოგადოებაზე. ფილმი გვახსენებს,რომ თითოეული  ადამიანი განსაკუთრებულ როლს თამაშობს სამყაროს ისტორიაში და რომ ყოველთვის არსებობს მიზეზი იმისა,რომ ბედნიერად იგრძნო თავი და თქვა, თუ რა  მშვენიერია ეს ცხოვრება! ფილმი გვეუბნება, რომ სიმდიდრე იმით კი არ განისაზღვრება, თუ რას ვფლობთ, არამედ იმით,თუ რისი გაცემა შეგვიძლია და რომ   ყოველი ადამიანი მდიდარია, ვისაც მეგობრები ჰყავს. არ ვიცი, ალბათ შემიძლია ვთქვა, რომ მეც მყავს ბევრი მეგობარი.. 

ფილმის მიმოხილვას გთავაზობთ, მაგრამ ამით არ დაკმაყოფილდეთ, ნახეთ =)

ჯორჯ ბეილი, პატარა სადაზღვეო კომპანიის მფლობელი გამოგონილ ამერიკულ ქალაქში ბედფორდ ფოლსი, პატიოსანი, თაბანგრძნობი, მოსიყვარულე ქმარი და მამა, დეპრესიაშია უსიამოვნებების გამო და თვითმკვლელობაზე ფიქრობს. აშკარაა, რომ ადამიანს, რომელიც უარს ამბობს ღმერთის ყველაზე დიდ მადლზე – სიცოცხლეზე – ესაჭიროება მფარველი–ანგელოზის დახმარებაში. და ზეცა მას გადასარჩენად კლარენსს გამოუშვებს, იმ მომენტისთვის ერთადერთ თავისუფალ მეორე ხარისხის ანგელოზს, სასიამოვნო, კეთილს, მაგრამ გამოუცდელს, რომელმაც ჯერ კიდევ ფრთებიც კი არ დაიმსახურა. თუ ის თავის სამსახურს კარგად გააკეთებს და შეძლებს ჯორჯის გადარწმუნებას უდიდესი ცოდვისგან, ის ფრთებს მიიღებს. დრო კი მას თითქმის არ დარჩა... კლარენსი ერთადერთ სწორ გადაწყვეტილებას იპოვის – ის ჯორჯს აჩვენებს სამყაროს, რომელშიც ის არსებობს.  

ნახეთ ფილმი, ეს დრო უქმად არ დაგეკარგებათ ნამდვილად.. 

იგ
ივნისი, 2011 

I Will Wait For You - The Umbrellas of Cherbourg

შერბურის ქოლგები, ჩემი ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი მიუზიკლი, რომელის მუსიკა ამ ბოლო დროს ჩემი მეგზურია.. ჩამესმის მაშინაც კი როცა მარტო არ ვარ.. 
მათ, ვისაც არ აქვს ეს ფილმი ნანახი: ნაღვლიანი ისტორიაა სიყვარულისა და განშორების შესახებ. სიუჟეტი შერბურში ვითარდება. ქოლგების გამყიდველ ქალს და ავტომობილების პროფილაქტიკაში მომუშავე მამაკაცს ერთმანეთი შეუყვარდათ, მაგრამ სამხედრო სამსახურში გაწვევის გამო, იძულებულნი არიან დაშორდნენ. ქალაქში დაბრუნებულ მამაკაცს საყვარელი ქალი გათხოვილი ხვდება. 


აი, ის მუსიკაც, რომელიც არ მასვენებს... =)











იგ, იანვარი 2011

In the footsteps of Amélie Poulain- want it...

The walk starts at metro station Lamarck-Caulaincourt, Amélie's station (it is here where she leads a blind man before she hops on the on her way to her lover!). Here you see one of the movies improbabilities: In the movie you her turn a corner on  Rue Lepic and bang...she is in the rue Lamarck. In reality these streets are more than 15 minutes a part...  We drink coffee on the side walk terrace of Le Refuge across the street from the metro station, a quiet neighbourhood bar, from which you can watch the entire street. After that we climb the stairs that connect  Rue Lamarck with Rue Caulaincourt. Here we turn right, walk past café Au Rêve, where time seems to have stopped seventy years ago. At the fork in the street we keep left along  Avenue Junot. This area was built around 1920. There was a lot of resistance against the Art Deco buildings at the time, because the last few farm houses of Paris had to be demolished for them. Now it is home to the  jet-set. On our right where the street veers to the left we see Vila Leandre, a sheltered and exclusive enclave with Normandy style villa's. At nr 15 is the villla of the poet Tristan Tzara, founder of the Dada movement. Further on we pass the Hameau des Artistes at nr 11. A narrow alley on our right hand leads us to on our right hand leads us to stairways that take us down to rue Lepic. Just before the stairs there is a Petanc field on our left hand side. In the rue Lepic we go left. On the corner of  rue Girardon we find one of the oldest cinemas of Paris Ciné 13 and the Moulin Radet, one of the few windmills left in Montmartre. At the time Rénoir painted them there were more than 40!  We turn left into rue Girardon and left again into Avenue Junot. Here is the former studio of the painter Gen Paul (1895-1975), also known as Gégène. He was known for his biting style, his wooden leg - World War I  injury - his studio full of junk and his typical Parisian jargon.  We turn right and walk through a playground towards the  square Suzanne-Buisson. Here too, a Petanc field and a statue of Saint Denis, one of the patron saints of France. He became the first bishop of Paris in 258 and was decapitated as a christian martyr on the  "Butte" after which he took his head in his hands and walked to the sport where later the Saint Denis cathedral was built.  At the far end of the square we turn right into a narrow lane, Allee des Brouillards. This is where Amélie sometimes came to do some day dreaming. At the end of the lane we meet another celebrity of this area. On a courtyard carrying here name stands a statue of the singer Dalida. We walk back through the rue Girardon, cross the rue Lepic and go into the narrow Rue D'Orchampt. When the street veers to the left we pass the house where Dalida once lived. At the end of the street we arrive at  place Emile-Goudeau. On this lovely square we find at  nr. 13 a building known as Bateau-Lavoir. Picasso, Braque and Gris worked here and developed Cubism. Although the place burned down  in 1970 it is still the place for artists to work in. At the time other artists like  Zola, Turgenev, Seurat, Degas,Toulouse Lautrec and Van Gogh lived and worked in this neighbourhood.At the bottom of the square we turn left into the  Rue des Trois Frères in. At nr. 56 is the grocery where Amélie, buys here three hazelnuts and one artichoke... The grocer, whose real name is Ali, has kept the sign "Maison Colignon, fondee 1956" from the movie. One of the shop's windows is now a showcase with newspaper clippings about the movie and the shop.  We walk on and turn right into rue Vieuville, which leads us to  Place des Abesses. This square of picture postcard quality, is the beating heart of the district. It has one of the remaining Art Nouveau metro entrances by Guimard (moved her from Hôtel de Ville). Café's are in abundance like the district oldest  Saint-Jean and Sancerre, which are packed day and night. Here we have a drink and some lunch. 1 step) 2step) 3step)4step)5step)